ඉමක් කොනක් නැති....හැඩයක් පාටක් නැති....න්යාය සංකල්ප නැති මෙලොව දෙයක් වේද එය ප්රේමය පමණකි...ප්රේමය කියන්නෙ සංකීර්ණ සංකල්පයක්. හරි සාපේක්ෂ සිද්ධාන්තයක්. අයිසැක් නිව්ටන්ටවත් තියා දළ සිත , සුපහන් සිත කිය කියා පතරංග කථා කියපු සිග්මන් ප්රොයිඩ්ටවත් විස්තර කරන්න බැරිවෙච්ච හරි අමුතු හැගීමක්. ප්රේමය කියන්නෙ පැහැදිලි ලෙසම සාපේක්ෂ දෙයක්. ඒ කියන්නෙ ඔබට ආදරේ දැනෙන විදියට නෙමේ මට ඒක දැනේනෙ. මට දැනෙන විදියට නෙමේ ඔබට දැනෙන්නෙ. ලෝකෙ අපි දකින අහන හැම ආදර කථාවකටම සුන්දර ආරම්භයක් වගේම හරි ලස්සන අවසානයක් තිබ්බෙ නෑ.ඒ කියන්නේ ආදරේ කරපු හැමෝම එක් වුනේවත් , එහෙම නැත්නම් වෙන් වුනේවත් නෑ. සමහරු එක් වුනා. සමහරු වෙන් වුනා. හැබැයි ඔය අතරෙ එක් වුනෙත් නැති වෙන්වුනෙත් නැති ආදර කථා තියෙන්න බැරිද ?? හරියටම කිවුවොත් ඒක පාර්ශවීය ආදර කථා. නෑ එහෙම ඒවා ඔින තරම් තිබුනා සහ තියෙනවා. ජීවිතේ කවදහරි දවසක තනිවුනු , රැවටුනු , වැරදුනු , ආදර කථා සිය දහස් ගණනක් තියෙනවා. සරලවම කිවුවොත් ආදරෙන් ඇරඔුනු , රාගයෙන් තෙත්වුනු , කඳුලින් අවසන් වුනු ප්රේම කථා ඕන තරම් දැනටත් ඉකි ගහනව ඇති. හරියට විශාරද අභිශේකා විමලවීරගේ ...
